Ο αρχισιδηρουργός ήτανε προετοιμασμένος για να ακούσει παράπονα και παρακλήσεις. Το τόσο φυσικό ξέσπασμα του πόνου, που ήταν γεμάτο ειλικρίνεια, τον αναστάτωσε. Θέλησε να τραβήξει το χέρι του, που πάνω του ένιωθε να κυλούν τα δάκρυα εκείνης που τον αγαπούσε. Δεν μπόρεσε να το κατορθώσει. Ανατρίχιασε, νιώθοντας τον εαυτό του δίχως δύναμη ενάντια σε μια τέτοια αδυναμία…