ΔΥΟ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΑΤΙΝΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ ΤΟ 1453

Η μετάφραση από το λατινικό πρωτότυπο αυτών των δύο μακροσκελών επιστολών -των Λεονάρδου του Χίου και Λομμελίνο, Καθολικού Αρχιεπισκόπου Λέσβου και Ποτεστά του Πέραν αντιστοίχως- υπήρξε έργο χρονοβόρο και επίπονο. Επιδοθήκαμε σε αυτό, πιστεύοντας ότι είναι πολύ χρήσιμο για την εθνική μας αυτογνωσία, να μπορέσουμε να δούμε τα περί της Αλώσεως γεγονότα και μέσα από το βλέμμα ενός Γενουάτη Καθολικού Αρχιερέα, ο οποίος δεν στάθηκε απλώς μάρτυς των εξελίξεων αλλά τουναντίον πολέμησε με γενναιότητα και θάρρος υπερασπιζόμενος τη Βασιλίδα των Πόλεων, της οποίας την άλωση θρήνησε. Σημαντικό επίσης είναι να δούμε και το πώς αντιμετώπισαν οι Φραγκολεβαντίνοι της Ανατολής -οι Γενουάτες του Πέραν εν προκειμένω, μέσα από την επιστολή του Ποτεστά τους- την πολιορκία και την ’λωση της Κωνσταντινουπόλεως. Έτσι σήμερα, μετά από πολύ κόπο είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό την πρώτη ελληνική μετάφραση, των πολύ σημαντικών αυτών Επιστολών - Αφηγήσεων της Αλώσεως, έστω και έξι σχεδόν αιώνες μετά τη συγγραφή τους.

Πρόκειται για ένα έργο, ευλαβικά αφιερωμένο από τον μεταφραστή ως ελάχιστο φόρο τιμής, στην ιερά μνήμη όλων αυτών που έπεσαν μαχόμενοι με αυτοθυσία για την ιδέα της Αυτοκρατορίας, με πρώτον τον μαρμαρωμένο Βασιλιά, Κωνσταντίνο ΙΑ Παλαιολόγο.