Ένας πανίσχυρος σουλτάνος, η «σκιά του θεού πάνω στη γη», βρίσκεται εκθρονισμένος και εξόριστος στην πόλη που εξέθρεψε τους επαναστάτες που τον ανέτρεψαν, τη Θεσσαλονίκη του 1909. Ένας από αυτούς τους επαναστάτες αξιωματικούς, ο στρατιωτικός γιατρός Ατίφ, αναλαμβάνει την καθημερινή παρακολούθηση της υγείας του ίδιου και της πολυμελούς οικογένειάς του. Η καθημερινή επαφή των δύο, θέσει, εχθρών εξελίσσεται μέσα από τη διεισδυτική γραφή του Λιβανελί σε μια ανατομία της εξουσίας αλλά και της απώλειάς της, σε μια αναψηλάφηση της αμφιλεγόμενης εποχής του Αμπντουλχαμίτ, σε μια εκ νέου θεώρηση των βασικών ζητημάτων της ανθρώπινης φύσης και του ιστορικού αφηγήματος.