Η συγγραφή του Αλέξανδρου Μολφέση μοιάζει με ρεαλιστικό video-game νέας τεχνολογίας με μια καινούρια γλώσσα λογισμικού η οποία συνεχίζει να γράφεται καθώς προχωρά.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί συνέχεια του προηγουμένου με τίτλο «Παλινδρομικά Όνειρα» (2023). Αυτή τη φορά το παιδί αναζητά ένα άλλο παιδί, σε ένα απεγνωσμένο εφιαλτικό κι ενοχικό ταξίδι κουβαλώντας το ασήκωτο βάρος της απώλειας, των παιδικών τραυμάτων και των ενοχικών μυστικών του. Ψάχνει το «σκοτεινό σημείο» που άλλαξε για πάντα τη ζωή του, μέσα από ταυτίσεις, μανιακές χαρές, σουρεαλιστικά τοπία και ανατροπές. Ένα οδυνηρό ταξίδι, σαν μέσα σε ιστό αράχνης, με άξονα την Αλήθεια, που αναζητά ένα σενάριο επανεύρεσης και την τελική λύτρωση.

Ο λόγος του συγγραφέα είναι τολμηρός και ανεπιτήδευτος. Δεν εκβιάζει τα συναισθήματα του αναγνώστη, δεν απαιτεί προσοχή και συγκίνηση, αλλά τα κερδίζει! Η μελαγχολία, η απώλεια, η απελπισία, η απόρριψη στην εφηβεία, τα παιδικά τραύματα, δεν περιγράφονται με συναισθηματισμό. Είναι αρχιτεκτονημένα, παιδεμένα, μέσω έρευνας, γλωσσικής πρωτοτυπίας, μετρημένα και υπολογισμένα με γνώση.

Οι τεκμηριωμένες επιστημονικές απόψεις του συγγραφέα, σε συνδυασμό με το χιούμορ, την κοινωνική κριτική, την ψυχιατρική, την κβαντική φυσική και την συνύπαρξη ποίησης και ρεαλισμού, είναι τα επιπλέον στοιχεία που συμπληρώνουν αυτό το νέο λογοτεχνικό εγχείρημα, που μεταξύ άλλων προβάλει ζωντανές εικόνες και ξεχασμένες πληροφορίες σε ένα ταξίδι από τα ‘60s μέχρι σήμερα.