Η Candilena (Ψαλμωδία), που δημοσιεύθηκε το 1937, είναι κατά γενική ομολογία η καλλίτερη ποιητική συλλογή του Josep Sebastia Pons. Έχοντας φθάσει στην ανώτατη βαθμίδα της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, ο ποιητής απολαμβάνει την οικογένεια, την φύση και τα μνημεία της πατρίδας του, όταν αδόκητα το 1933 επέρχεται ο θάνατος της Ελένας, γυναίκας και συνάμα μούσας των ποιημάτων του. Την αίσθηση της καθημερινής πληρότητας διαδέχεται ο νοσταλγικός αναστοχασμός του παρελθόντος και η μελαγχολία για τον χρόνο που διαβαίνει ανεπιστρεπτί, αλλά η συνεχής επικοινωνία των ζώντων με τους νεκρούς μεταλλάσσει την απώλεια σε ελεγείον, άσμα πένθιμο, για την σωματικά απούσα, αλλά ουδέποτε ψυχικά περισσότερο παρούσα Ελένα.

Ο μεταφραστής αναπόφευκτα προδίδει τον ποιητή θυσιάζοντας είτε την μορφή είτε το περιεχόμενο. Η δίγλωσση έκδοση ελπίζει να προσφέρει στον αναγνώστη πέρα από το νόημα στην ελληνική μετάφραση και μία έστω αμυδρή ιδέα του έμμετρου ρυθμού στο καταλανικό πρωτότυπο.