Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα και όταν αυτή τσακίζεται να έχεις το θάρρος να λες, με γεια μου με χαρά μου, φτου κι από την αρχή, όχι κακομοιριές και κλάψες, γιατί η ζωή είναι ωραία μόνο όταν τη ζεις, όταν κυλιέσαι μαζί της, πότε σε λάσπες και πότε σε ροδοπέταλα, κράτα τις αναμνήσεις σου και προχώρα, άλλωστε τι είναι η ζωή, μια περιπλάνηση είναι το διάβα μες σε αυτόν τον κόσμο, μια περιπλάνηση ανάμεσα σε ουρανό και γη. Και όμως αυτή τη νύχτα που οι άνθρωποι κοιμούνται μες στους δρόμους, αυτές τις νύχτες που οι άνθρωποι κοιμούνται στα όνειρά τους, αυτές τις νύχτες της σιωπής και της σκέψης, θυμάμαι πως κάποτε είχαμε τα ίδια ιδανικά, μα δεν μπορέσαμε να δώσουμε τα χέρια... γιατί οι λέξεις, οι ίδιες λέξεις που λέγαμε, άλλο είχανε νόημα για σένα και άλλο νόημα για μένα.