Η ποιήτρια Μαρία Χατζηευσταθίου με την ιερότητα της θρησκευτικής συνείδησης που την διακρίνει παρουσιάζει τη δική της ποιητική παράκληση προς τον Θεό, ζητώντας να βοηθήσει τους ανθρώπους ν’ αποδράσουν από την οδυνηρή πραγματικότητα μέσα στην οποία ζουν. Μέσα από την εκφραστικότητα των στίχων της θρηνεί για τα πάθη της, τις συμφορές και τις αγωνίες, αλλά και για την αγριότητα και τα δεινά του πολέμου και των ασύμμετρων απειλών.