Μ΄ αρέσει η πρωτοβουλία που πήρε ο Κώστας, να ιχνογραφήσει τον χάρτη των νυχτερινών μας καταφυγίων!

Μπορεί να μην το «φωνάζουμε», αλλά είμαστε πολλοί εμείς που η έξοδος κι η διέξοδός μας ήταν και είναι αυτοί οι χώροι, με αυτούς τους καλλιτέχνες, με αυτό το ρεπερτόριο, με αυτή την αύρα.

Εκεί γίνεσαι ένα με το πατάρι, είτε είσαι στο πρώτο τραπέζι είτε στο τελευταίο, καμία διαφορά. Εκεί πας για ν΄ ΑΚΟΥΣΕΙΣ και όχι για να ΔΕΙΣ και κυρίως όχι για να σε δούνε. Οι μουσικοί και οι τραγουδιστές δεν είναι «ονόματα» με την αγοραία έννοια, αλλά είναι κατά κανόνα σπουδαίοι μάστορες, Σε τέτοιους χώρους λοιπόν φάγαμε τα νιάτα μας, σε τέτοιους χώρους ακόμα μαστορεύουμε τις νύχτες μας, σ΄ έναν τέτοιο χώρο -στον «Κάβουρα» στα Εξάρχεια- γνώρισα και τον συγγραφέα του βιβλίου τον Κώστα, τον οποίο εκ μέρους όλων αυτών που «με τον Χάρο γίναν φίλοι» τον ευχαριστώ για τα ξενύχτια που φύγανε και γι΄ αυτά που θα έρθουν.