Η παρούσα μελέτη, έχοντας ως κείμενο αναφοράς την πραγματεία του Νικολάου Επισκόπου Μεθώνης με τίτλο "Ανάπτυξις της Θεολογικής Στοιχειώσεως Πρόκλου Πλατωνικού Φιλοσόφου", επιχειρεί να εξετάσει το πώς σε έναν χριστιανό διανοητή, ο οποίος δραστηριοποιείται συγγραφικά κατά την εκπνοή της Μέσης Βυζαντινής Περιόδου και ολίγον πριν από την ανατολή της Παλαιολόγειας Αναγέννησης, μπορούν να τεθούν σε μία ενιαία και εσωτερικά αρθρωμένη εξέταση η Θεολογία, η Φιλοσοφία και η Επιστήμη. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο, καθώς προσεγγίζει την σχέση Νεοπλατωνισμού-Χριστιανισμού, εντάσσεται σε δύο γενικούς θεωρητικούς άξονες: α) της Ιστορίας της Φιλοσοφίας-Θεολογίας και β) της Συστηματικής Φιλοσοφίας-Θεολογίας.