Το βιβλίο της Ιρακινής ποιήτριας Amal al-Jubouri είναι ένα πρωτότυπο δείγμα ελεγειακής ποίησης, όχι μόνο ως προς το περιεχόμενό του, αλλά κυρίως ως προς τον τρόπο προσέγγισης των θεμάτων που πραγματεύεται. Αυτά συνοψίζονται στην εξορία, την περιπλάνηση, την ξενιτιά, τα θύματα και τους θύτες ενός πολέμου, αλλά και τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν τόσο από τη δικτατορία του Σαντάμ Χουσεΐν όσο και της αμερικανικής κατοχής του 2003. Γι΄ αυτό είναι ένα βαθιά αντιπολεμικό βιβλίο, διαχρονικό και επώδυνα επίκαιρο.