Σαράντα χρόνια, παρά ένα, μιας οικογένειας ασήμαντων ανθρώπων που πέρασαν τον ωκεανό με την ελπίδα να κοιμούνται χορτάτοι. Ένας άνδρας και μια γυναίκα πατάνε πόδι στο Μεγάλο Μήλο το 1913, συνηθισμένοι σε γρήγορους ύπνους δίχως όνειρα. Το υπεσχημένο Αμερικάνικο Όνειρο αργεί πολύ να τους επισκεφθεί. Κι όταν καταφτάνει, κρατά λίγο.
Ερωτεύονται άγαρμπα, παντρεύονται βιαστικά. Γεννούν παιδιά. Η απογοήτευση έρχεται στο σπίτι ή ξεκινά από αυτό. Έχουν μια ιδιότυπη αγάπη, στέρεη από συνήθεια και φόβο. Σαν να μην περισσεύει για τα παιδιά τους.

Ο γιος, βετεράνος του Ειρηνικού, ζωγράφος από ματαιόδοξο ταλέντο και μπογιατζής για βιοπορισμό, γράφει την ιστορία τους όσο ζει τη δική του. Τους κουβαλά ως μνήμες, προίκα και κατάρα.

Ανθρωποι από το παρελθόν εμφανίζονται γυρεύοντας τόκους που οι γονείς δεν πρόλαβαν να ξοφλήσουν.