H ποίηση του ιδιοφυούς αναγεννησιακού αρχιτέκτονα, γλύπτη, ζωγράφου, ποιητή, του θεικού Μichelagnolo-Μichelangelo Βuonarroti, αντικατοπτρίζει μία εσωτερική συνομιλία, μία διαρκή πνευματική αναζήτηση, που αναπαράγει την ουσία της ιστορίας του βίου του, με μορφή λογοτεχνικού έργου. Το εφήμερο της ζωής, η φθορά του χρόνου, η φύση και η τέχνη, η ομορφιά και η δύναμη του έρωτα και το φιλοσοφικό τους νόημα ως κλίμακα ανέλιξης προς το θείο είναι τα κεντρικά θέματα της ποίησής του.