Κάποτε, σε ένα μικρό χωριουδάκι, ζούσε
ένας καλόκαρδος γέροντας, ο μπαρμπα-Γιάννης,
και ένας ευαίσθητος γαϊδαράκος, ο Θαλής.

Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας μοιράζονται ένα κοινό χάρισμα: επικοινωνούν τα συναισθήματά τους σε μια γλώσσα που δεν χρειάζονται οι λέξεις. Ποια είναι όμως αυτή η γλώσσα; Πώς λειτούργησε όταν τα πράγματα ζόρισαν και οι ήρωες έπρεπε να διαπραγματευτούν με τη σκληρή πραγματικότητα; Πώς η παρέα αυτή κατάφερε να επικοινωνήσει και να διεκδικήσει τη χαρά, πέρα από τον φόβο, την οργή και την απομόνωση;

Ερωτήματα που λειτουργούν ως βάση, θίγοντας το γνώρισμα της ενσυναίσθησης. Ερωτήματα που θα απαντηθούν μέσα από την τρυφερή αυτή ιστορία. Πάρτε θέσεις λοιπόν, μικροί και μεγάλοι, καθίστε αναπαυτικά, ανοίξτε τα μάτια της ψυχής σας και πάμε να απολαύσουμε μαζί την περιπέτεια των φίλων μας, που «τόσα ηλιοχαμόγελα σκορπίζουν στις χιονισμένες σκέψεις του μυαλού, να λιώσουν πάγοι, να ελαφρύνουν τα φυλλοκάρδια που πονούν».