ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΝΟ

Η ανάγκη να επικοινωνούμε με κάποιον που μας καταλαβαίνει. Συνδέουμε το σώμα που αισθάνεται με την ψυχή μας που βιώνει, και έτσι το σώμα γίνεται το σπίτι όπου ενοικεί η ψυχή μας.

Το σώμα θυμάται και έτσι γίνεται μέρος του εαυτού μας. Ο εαυτός μας γίνεται ένα φιλόξενο σπίτι για τον ξένο και έτσι μαθαίνουμε από τις νέες εμπειρίες.

Γεννιόμαστε όμως και με μια πρωταρχική μοναχικότητα. Η ανάγκη και να μην επικοινωνούμε.

Δεν πρέπει να βομβαρδιζόμαστε με πληροφορίες. Η τεχνολογία βλάπτει σοβαρά την υγεία μας.

Η ζωή μάς βοηθά να σπάμε τα παλιά δεσμά. Με τις ανατροπές της γίνεται θεραπευτική. Ανοίγει δρόμους. Μετά δημιουργούμε μια νέα οργάνωση, βλέπουμε τον κόσμο εκ νέου, έναν νέο κόσμο.