Ένα παιχνίδι. Δύο παίκτες.
Λέξεις που έμειναν γυμνές. Κανόνες. Κι ένα ζάρι.

Όλα ξεκινούν από το μυαλό, μα καταλήγουν στο σώμα. Μία γυναίκα που ανασαίνει μέσα από τη γραφή. Μία γυναίκα όμως που έχει χάσει την έμπνευσή της, τη δημιουργικότητα, το πάθος, ίσως και τον ίδιο της τον εαυτό. Κι ένας άνδρας που ξαναζεί μέσα από τα γράμματά τους. Στο παιχνίδι των λέξεων που αποφασίζουν να ξεκινήσουν κανείς δεν μένει αλώβητος. Γιατί ο κίνδυνος ελλοχεύει ακριβώς εκεί. Σε αυτή την αμοιβαία διείσδυση του ενός… στις λέξεις του άλλου. Το μυαλό άλλωστε είναι αυτό που παίζει πάντα τα πιο ηδονικά παιχνίδια.

«Κι αν ο οργασμός της σκέψης δεν είναι ο μεγαλύτερος, τότε ποιος;» Η σαρκική επαφή δεν επιτρέπεται. Πώς μπορούν όμως οι λέξεις να σκεπάσουν ένα κορμί, όταν η επιθυμία είναι αμοιβαία; Η πρωταγωνίστρια ακροβατεί σε ένα τεντωμένο σχοινί μεταξύ λογικής και τρέλας. Αλήθεια, έχει υπάρξει όμως έστω κι ένας άνθρωπος στον κόσμο που παρέμεινε λογικός στο παιχνίδι του έρωτα;

Έχεις δύο επιλογές:
Είτε ζεις αυτό το φαινομενικά αθώο παιχνίδι από την αρχή έως το τέλος του, είτε δεν το ξεκινάς ποτέ, διαβάζοντας μονάχα τη σελίδα 181 κι έπειτα κλείνεις το βιβλίο.

Πριν να είναι αργά.

Τι λες;
Ξεκινάμε;
Ή μήπως όχι;
Δική σου η απόφαση, εσύ κρατάς το ζάρι.