...Το παιδί που αγγίζει
την καρδιά μας
είναι
ό,τι πιο βαθύ υπάρχει
μέσα μας.
Προσπαθώ να φτάσω
προς τα εκεί.
Μένω στην
προσπάθεια μόνο...

Με την ποιητική αφήγηση ο Μπομπέν «φωτίζει» αντικείμενα ασήμαντα ενδεχομένως για κάποιους αναγνώστες, που όμως χάρη στη λυρικότητα του λόγου και της θεώρησής του, μετατρέπονται σε σημαίνοντα που τελικά καθορίζουν τη ζωή μας.

Το "Τρίξιμο μιας κούνιας" φέρνει στο νου αναμνήσεις που μιλούν και συγκινούν την καρδιά μας καθώς ο ποιητής κάνει τον αναγνώστη ν αναπωλεί παιδικά βιώματα, ν αφουγκράζεται προσωπικούς ήχους, κι όλα αυτά εκφρασμένα με πληθώρα εντυπώσεων και συναισθημάτων.