Η ζωή είναι μικρές στιγμές χαράς
ανάμεσα στους κύκλους του μεγάλου Πόνου...

Να είναι έτσι;
Μπορεί και όχι ...

Αλλά, να ...

Κάπου εκεί μετράς και τις Απώλειες όπου δίνουν νόημα στην ανάμνηση και στην ελπίδα μιας νέας συνάντησης στις εσχατιές της ύπαρξής μας.

Εκεί που ο Χρόνος σταματά και η συμπαντική αιωνιότητα στροβιλίζεται στο δικό της χορό.

Και είναι κείνες οι μικρές σταγόνες χαράς που σε συντροφεύουν στο δικό σου Νόστο, στο δικό σου οριστικό ταξίδι.