Κάποτε, ζούσε ένας δράκος που έπλεκε λέξεις και τις άφηνε να κυλούν στον ποταμό. Έστελνε στους ανθρώπους λέξεις δροσερές, που τους ξεδιψούσαν, αλλά και λέξεις ευγνωμοσύνης, που τους γέμιζαν αγάπη. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Ο ποταμός κυλάει ακόμα και κόσμος από ανατολή και δύση έρχεται για να τον δει και να ακούσει την ιστορία του. Αν σταθείς κοντά του, μπορεί να ακούσεις τον ψίθυρό του...