Λονδίνο, 1848. Ξημερώματα. Ένας εργάτης 12 ετών καπνίζει και στον καπνό αντικρίζει στιγμιαία το πρόσωπο του Σπάρτακου. Δεν τον αναγνωρίζει. Σβήνει το τσιγάρο και ενώνεται με τους υπόλοιπους που βαδίζουν αργά προς το εργοστάσιο. Περιπλανιούνται πριν από τη βάρδια σαν φαντάσματα. Και από πάνω τους πλανιέται ένα φάντασμα.

Μικρές ιστορίες χρωματισμένες με όλες τις αποχρώσεις του κατακόκκινου. Ιστορίες της στιγμής για τις στιγμές που ζυγίζουν έναν αιώνα καθεμιά. Αλλά και για τις άλλες, εκείνες τις καθημερινές, τις ίδιες, τις ανούσιες και οδυνηρές.