Στα ποιήματα του Παντελή Βέλκου ενυπάρχουν έκδηλα τόσα ευγενή μέταλλα που εδραιώνουν το ποιητικό του οπλοστάσιο. Στ γλωσσικό του εργαστήρι πλάθει, υφαίνει με κλωστές ονείρων, με τρυφερή γλυκύτητα, ότι τον συγκινεί. Κατ’ εξοχήν ερωτικός ποιητής, οι εικόνες του γεμάτες μυχιότητα και ενίοτε φιλοσοφική μελαγχολία, ενισχύονται κάποτε από λεπτές τεχνικές.