Η Αλίκη Μπάρνστόουν έζησε στην Ελλάδα στην ηλικία των δεκατριών ετών, και την επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι, η μητέρα της είναι Χριστιανή Ορθόδοξη, ο πατέρας της Αμερικανός Εβραίος και παράλληλα με τον ρόλο της ως βραβευμένη ποιήτρια του Μιζούρι, είναι και μεταφράστρια από τα Ελληνικά στα Αγγλικά. Μέρος της ταυτότητάς της είναι Ελληνική. Μέρος της ταυτότητας της είναι η Εύα. Ίσως η Αλίκη να δημιούργησε την Εύα για να λειτουργήσει ως έτερο εγώ ή ως άβαταρ για την έκφραση συναισθημάτων.

Στην ουσία ζητάει από την Εύα να τη βοηθήσει να εκφράσει το δικό της εβραϊκό και ελληνορθόδοξο υπόβαθρο ώστε να μπορέσει να καταλάβει καλύτερα τον εαυτό της. Ίσως να της είχε μείνει η αίσθηση πως είχε συναντήσει κάποιαν που θα μπορούσε να είχε υπάρξει αν είχε γεννηθεί σε άλλον τόπο και χρόνο. Μια χαμένη και σχεδόν ξεχασμένη δίδυμη αδελφή. Κάποια που χρειάζεται να σώσει γράφοντας το ποίημα.

Είμαι ο Θεός κι είμαι κομμάτια. Κάθε ηλιοβασίλεμα
κουμπώνω το μαύρο ράσο μου με φεγγάρια