ΠΟΙΗΣΗ 1995-2011

Νάν’ η αγάπη πέρασμα μιας συμπληγάδας πέτρας; Το μίλημα στον άνεμο, φιλί απ’το νερό;
Το νούφαρο που άνθισε στο χώμα μιας γης χέρσας
Ασφόδειλο της ζήσης μας με ριζικό πικρό;

Λέξεις με ευγένεια, στίξεις που σου κόβουν την ανάσα, ισόρροπη ύφανση συμφώνων και φωνηέντων, μέτρο και ρυθμός με υπερχρονικότητα, νοήματα και παραστάσεις με ηθικό φορτίο? ποιήματα με ροή και καλαίσθητο ήχο, γεμάτα μουσική και λυρισμό, που εμπνέουν κάθε μουσικό για μελοποίηση και κάθε αναγνώστη για ταξίδια στο πριν και στο μετά. Θα συνεχίσω να τα διαβάζω και να ιχνηλατώ τις όμορφες νότες μέσα τους...
Σ’ ευχαριστούμε Λία για την ψυχική ανάταση που μας δίνεις μέσα από την ποίησή σου και που συνεχίζεις αλλά και προεκτείνεις την πνευματική μας παράδοση!