ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ

Τι σχέση μπορεί να έχει η Ελεονώρα της Ακουιτανίας -η γαλλίδα πριγκίπισσα που παντρεύτηκε δύο Βασιλιάδες και γέννησε τρεις, ένας εκ των οποίων ήταν ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος-, με τους αιρετικούς Καθαρούς που φυλάσσουν το Ιερό Δισκοπότηρο στο κάστρο του Μονσεγκύρ στα Πυρηναία, με τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ Δούκα Βατάτζη, χάρη στον οποίο οι Βυζαντινοί ξαναπήραν την Πόλη, και με τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Φρειδερίκο Β, που μιλάει Ελληνικά και αλληλογραφεί με τον Βατάτζη; Πώς συνδέονται όλοι τους με το Αγιο Δισκοπότηρο, το γνωστό Γκράαλ των ιπποτών του Βασιλιά Αρθούρου, αλλά και τον Πάρσιφαλ του φον Έσενμπαχ, τον πρωταγωνιστή της τελευταίας όπερας του Ριχάρδου Βάγκνερ;

Ο Φώτης Παπαθανασίου δημιουργεί ένα φρέσκο με λαμπερά πρόσωπα της Ευρώπης του 12ου και 13ου αιώνα, συγκρίνει την ευρωπαϊκή ανατολή με την ευρωπαϊκή δύση και δίνει απάντηση στο ερώτημα: "Πού χάθηκε το Γράαλ;".