Κάπου διάβασα τα λόγια μιας καρκινοπαθούς: «Όταν διαγνωστείς με καρκίνο, η ζωή δεν τελειώνει εκεί. Δίνεται μια ευκαιρία να την κάνεις πιο ουσιαστική και πιο αληθινή». Αυτή την αρχή τηρεί ο Γιώργος πιστά, παρά τις ακραίες προκλήσεις με τις οποίες έχει βρεθεί αντιμέτωπος. Και ορμώμενος από τα δικά του βιώματα και τους δικούς του προβληματισμούς, έχει συνθέσει με τη γραφή του έναν αριστοτεχνικό ύμνο στον αχαρτογράφητο μόχθο των ασθενών, που αντιμετωπίζουν τον καρκίνο με αξιοπρέπεια, δύναμη και αντοχή. Γιώργο, δανείζομαι έναν στίχο σου για να σου ευχηθώ να συνεχίσεις να «ανοίγεις δρόμους στα σκοτάδια που φορούσες και να γεφυρώνεις ό,τι χρόνια απωθούσες».