Όταν πήγαμε σε εκείνο το όμορφο μέρος για φαγητό στο Polignano a Mare, σε ένα παραθαλάσσιο μέρος, μέσα σε μια σπηλιά από ασβεστόλιθο, αμέσως κολακευτήκαμε από την θέα της Αδριατικής θάλασσας που το απαλό κύμα ψιθύριζε μαζί με το αεράκι στα μακριά μαλλιά της, το φόρεμα της βουβό, το πρόσωπο της ταπεινό απέναντι στην υπεράνθρωπη γοητεία των καστανών ματιών της. Εκεί κάτσαμε και ήξερα πως την είχα ερωτευτεί, η γυναίκα για την οποία άξιζε όλη η τέχνη να θυσιαστεί για αυτήν. Μονολογούσε ο Ραφαήλ, καθώς ο Δάντης τον άκουγε, ενώ παράλληλα πίνανε το Tessoriere που είχε φτιάξει ο Ραφαήλ. Η πολιτική εξέλιξη μέσα σε έναν συναισθηματικο απόηχο. Από την Βερόνα στην Προβηγκία στο Moustiers Sainte Marie στην Γαλλια εκεί όπου το αστέρι των Ιπποτών γέννα θρύλους και έρωτες. Και πάλι πίσω μεχρι το ιταλικό κοινοβούλιο στην Ρώμη.