«Η προσυμβατική ευθύνη» αποτελεί μία προβληματική με ιδιαίτερο δογματικό και πρακτικό ενδιαφέρον. Η εγγενής ιδιαιτερότητα του προσυμβατικού σταδίου, η αξιολόγηση της νομικής θέσης και των συμφερόντων των διαπραγματευόμενων μερών, τα κριτήρια κατάφασης δικαιολογημένης ή μη εμπιστοσύνης στη σύναψη της σύμβασης, καθώς και το γεγονός ότι τα μέρη μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικό γνωσιακό υπόβαθρο αποτελούν μερικά από τα στοιχεία που καθιστούν την εξέταση του θεσμού έργο πολύπλοκο και ιδιαιτέρως δυσχερές. Στον ίδιο κύκλο θα πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι η συναλλακτική δράση και συνεπώς οι διαπραγματεύσεις έχουν αποκτήσει διεθνή χαρακτήρα, η χρήση τεχνικών μέσων έχει πολλαπλασιαστεί και η ασύμμετρη πληροφόρηση των μερών αποτελεί σύγχρονη πρόκληση του ιδιωτικού δικαίου, εκφάνσεις της σύγχρονης συναλλακτικής δράσης που καθιστούν αναγκαία την αξιολόγηση του θεσμού με εξωστρέφεια και προπαντώς πραγματισμό.