Το βιβλίο είναι δίγλωσσο (σε ελληνική και αγγλική γλώσσα).

Βρισκόμαστε στο Παρίσι, το 1947. O Αντονέν Αρτώ εμφανίζεται σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο. Η διάλεξη που πρόκειται να πραγματοποιήσει έχει τίτλο «Βαν Γκογκ, ο αυτόχειρας της κοινωνίας». Όλη η καλή κοινωνία του Παρισιού έχει κατακλύσει τον χώρο για να τον ακούσει. Ο Αρτώ υπερασπίζεται με πάθος μια ιδέα: η αυτοκτονία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ είχε τους εκτελεστές της.

Στο θεατρικό αυτό έργο ο Αρτώ κρύβεται πίσω από ένα προσωπείο για να μιλήσει για τον εαυτό του. Είναι το προσωπείο του Βαν Γκογκ, τον οποίο ούτως ή άλλως ο Αρτώ θαύμαζε πολύ και ταυτιζόταν μαζί του. Αυτό το στοιχείο, το ότι ο ήρωας φανερώνει σταδιακά επί σκηνής τον εαυτό του εκπροσωπώντας συνεχώς κάποιον άλλον και ποτέ μιλώντας για τον ίδιο, αποτελεί το βασικό δραματουργικό σχήμα του έργου.