(...) ο έρωτας κυριαρχεί, όχι με διάθεση ηδονοβλεπτική -εδώ ο ζωγράφος μας δεν υπαινίσσεται μέσα από την κλειδαρότρυπα- αλλά συν-κρατεί. Το ζευγάρι πρωταγωνιστεί στο κέντρο κι αποκτά διάσταση ως το «θέμα» της πόλης, ως μια ουσία συγκολλητική που αρμοδένει τα κτίσματα. Ο έρωτας είναι το νήμα στον χρόνο που υπερβαίνει την καθημερινότητα κι ανυψώνει την πόλη πέρα από τον αισθητό κόσμο, σε μια ουτοπία.

«Ο έρωτας ζει και θριαμβεύει πάντα. Δεν έχει ανάγκη από συνθήματα και διαδηλώσεις. Ανθίζει μόνος του και δεν τον σταματά τίποτα. Οφείλουμε να τον δοξάζουμε στη ζωγραφική, στη μουσική. Αυτή είναι και η αγωνία του ζωγράφου, να κατορθώσει να τον εκφράσει».
Γιώργος Μυλωνάς Ιστορικός Τέχνης