Σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, οι χώρες ανά τον κόσμο -έχοντας συνειδητοποιήσει τις ολέθριες συνέπειες των πολέμων, της περιβαλλοντικής ρύπανσης, της κατασπατάλησης των φυσικών πόρων και της εμφάνισης θανατηφόρων ασθενειών- εφάρμοσαν ριζικά και καινοτόμα μέτρα. Διαμορφώθηκαν ανεξάρτητες, οργανωμένες και αυτόνομες πόλεις-κράτη, αξιοποιώντας στο έπακρο την επιστήμη και την τεχνολογία. Πλέον, οι πολίτες ζουν σε ένα περιβάλλον προστατευμένο και ποιοτικό, στις ηλικιακές Δομές όπου ανήκουν, χωρίς εξάρσεις, κινδύνους ή στενές ανθρώπινες επαφές, συμμορφωμένοι απόλυτα στις αρχές και στους νόμους της Νέας Κοινωνίας και συμβάλλοντας με την εργασία τους στην ευημερία του κοινωνικού συνόλου.

Από κάποια αδιευκρίνιστη αιτία, τα περισσότερα παιδιά μιας Δομής πρώτης εκπαίδευσης πέφτουν σε επιδημικό ύπνο. Συστήνεται μια ερευνητική επιτροπή επιστημόνων, ώστε να διερευνηθεί το συμβάν, όπου συμμετέχει και η Ήβη, μια νεαρή κοινωνιολόγος που καλείται να δώσει τη δική της εκτίμηση. Παρότι η ίδια υποστηρίζει ένθερμα τη Νέα Κοινωνία, οδηγείται σταδιακά στην ανακάλυψη θαμμένων μυστικών, αδίστακτων ψεμάτων και σκόπιμων διαστρεβλώσεων από τους ιθύνοντες. Η Ήβη συνειδητοποιεί πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, ούτε καν η δική της ιστορία, ενώ διαπιστώνει πως ακόμα και η ανθρώπινη μνήμη μπορεί να χειραγωγηθεί.