ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΤΗΣ (ΜΗ) ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Μεγάλα ιστορικά φαινόμενα αφήνουν με ακρίβεια τα σημάδια τους στην υποδομή και υπάρχει τρόπος να τα διαβάσει κανείς. Σε αυτό το βιβλίο η ανθρωπολογική προσέγγιση, μέσω της μελέτης ενός δρόμου 29 χιλιομέτρων στην Αλβανία, έρχεται να διαφωτίσει πολύπλοκα ιστορικά φαινόμενα, όπως η χάραξη των ευρωπαϊκών συνόρων, το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η σύγχρονη μετανάστευση και οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις.

Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας αποτελεί μια από τις πρώτες εθνογραφικές μονογραφίες της λεγάμενης υποδομιακής στροφής που λαμβάνει χώρα στην ανθρωπολογία τα τελευταία χρόνια. Ο κύριος τόπος της παρούσας εθνογραφικής έρευνας, άλλα και κύριο υλικό υποκείμενό της, είναι ο μεγαλύτερος αυτοκινητόδρομος που συνδέει την Αλβανία με την Ελλάδα. Πρόκειται όμως για κάτι περισσότερο από απλώς μια εθνογραφία επί του δρόμου• είναι μια ανθρωπολογία του δρόμου.

Εστιάζοντας στην Αλβανία, μια από τις λιγότερο ερευνημένες χώρες της Ευρώπης, αυτό το βιβλίο παρέχει μοναδική γνώση για τις πολιτικές και πολιτισμικές διαδικασίες που έλαβαν χώρα μετά τον Ψυχρό Πόλεμο σε όλη την ήπειρο. Ταυτόχρονα, όμως, διερευνά καινοτόμα κλασικές ανθρωπολογικές και κοινωνιολογικές κατηγορίες ανάλυσης όπως η οικία, η πόλη και η συγγένεια σε άμεση συνάρτηση με την υποδομή. Μια τέτοια προσέγγιση που περιλαμβάνει την υποδομή θέτει σε νέες εμπειρικές διαστάσεις και νέα θεωρητική κλίμακα έννοιες-κλειδιά της κοινωνικής επιστήμης, τις οποίες τελικά η υποδομή ανανεώνει.