"- Καλημέρα παππού, να σε ρωτήσω κάτι;
- Καλώς του του πιδέλι μ. Τι θέλς;
- Κάναμε στο σχολείο για διάφορες γεωργικές εργασίες και μάθαμε πως οργώνουν, πως θερίζουν και πως αλωνίζουν σήμερα.
- Κι για πε μι, πως τα κάν ούλα τούτα, μαθέ;
- Οργώνουν με μεγάλα τρακτέρ, θερίζουν με θεριστικές μηχανές και αλωνίζουν με αλωνιστικές. Μας είπε όμως η δασκάλα να ρωτήσουμε τους παππούδες μας πως τα κάνανε όλα αυτά παλιότερα στα διάφορα χωριά. Αλήθεια παππού, στην Ίμβρο που φυλάγατε όλα αυτά τα μεγάλα μηχανήματα;
- Δεν είχαμ, πιδί μ, τέτχινις μηχανές ιμείς τότι. Μι τα χέρια μας κι μι τα ζα τα κάναμ ούλα. Θέλς να σι πω πώς τα κάναμ;
- Ναι-ναι παππού θέλω πολύ, πες μου!
- Καλά-καλά! Θα σι τα πω απού ντν αρχή να τα καταλάφς. Πρώτα θα σι πω για τα γεννήματα.
- Ποια γεννήματα βρε παππού, εγώ για τα χωράφια θέλω να μου πεις!
- Εμ για τα χουράφια θα σι πω βρε! Τι θαρρείς κ είνι τα γεννήματα, αφαλουκόμματα;
- Ε τι είναι δηλαδή;
- Γεννήματα λέγαμ του στάρι, του κθάρι κι ντη βρώμ κι τα ξιχουρίζαμ απ τα ψιμκά πού νι οι φασούλις, του σάμ κ οι κουκνάρις. Του κατάλαβις τώρα;"

Στόχος και συγχρόνως πρωτοτυπία του βιβλίου αποτελεί η προσπάθεια διάσωσης του ιμβριακού λαϊκού πολιτισμού μέσα από την ανάδειξη του γλωσσικού ιδιώματος και μέρους των εθίμων της Ίμβρου. Συγκεκριμένα, σε καθένα από τα επιμέρους κεφάλαια παρουσιάζεται σε γνήσια ιμβριώτικη ντοπιολαλιά ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα από τη γεωργική ζωή της Ίμβρου των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, υπό μορφή διαλόγου ανάμεσα σε έναν εγγονό που ρωτάει με απλοϊκό τρόπο και στον παππού ή τη γιαγιά του που κατάγονται από την Ίμβρο και απαντούν.