Όταν ο Γιάννης πεθαίνει, μόνο στην Ισμήνη θέλει να πει τι έχει συμβεί. Εκείνη είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη μητέρα του, ενώ αυτός ως οδηγός έχει την υποχρέωση να την προστατέψει. Ένας παιδικός έρωτας γίνεται η αιτία δύο άνθρωποι να παραμείνουν ενωμένοι, ακόμα κι όταν ο ένας πεθαίνει, μέχρι να εκπληρωθεί το πεπρωμένο τους. Δύο άνθρωποι που ήταν γραφτό να είναι μαζί στη ζωή, αλλά τελικά κατάφεραν να είναι μαζί στον θάνατο.

Το απόσταγμα του βιβλίου είναι ότι δεν υπάρχει τέλος, πάντα υπάρχει μια νέα αρχή έστω και με άλλη μορφή.

Η συγγραφή υπήρξε αποτέλεσμα μιας έντονης ανάγκης της συγγραφέως να εκφράσει με δημιουργικό τρόπο τις ανησυχίες της, για το θέμα που πραγματεύεται το βιβλίο και να δοθεί μια άλλη διάσταση στη ζωή και τον θάνατο.