Μεγάλο μέρος της ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα καταλαμβάνουν τα ελληνογαλλικά σχολεία, εκπαιδευτήρια, τα οποία στην πλειοψηφία τους ιδρύθηκαν από καθολικά μοναχικά τάγματα και κάνουν την εμφάνισή τους ήδη από τον 17ο αιώνα κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Η παρουσία τους αρχικά ταυτίζεται με την ανάγκη πνευματικής διαποίμανσης και εκπαίδευσης όσων ανήκαν στο καθολικό δόγμα εντός του ελλαδικού χώρου. Σύντομα, όμως, τα ελληνογαλλικά εκπαιδευτήρια κεντρίζουν το ενδιαφέρον μεγάλου μέρους του ελληνικού πληθυσμού, καθώς αστικές οικογένειες, που διέθεταν την οικονομική δυνατότητα, επεδίωκαν καλύτερη εκπαίδευση για τα παιδιά τους. Η δομή, η λειτουργία και η αποστολή αυτών των σχολείων στηρίχθηκαν σε πνευματικές και παιδαγωγικές αρχές, αντιλήψεις και διδαχές, οι οποίες διατυπώθηκαν από τους ιδρυτές τους. Στην πορεία αυτές αναθεωρήθηκαν, αναπροσαρμόστηκαν και συμπληρώθηκαν, καθώς άλλαζαν οι ιστορικές, οι κοινωνικές και οι πολιτικές συνθήκες. Τα ελληνογαλλικά σχολεία κατάφεραν να αναδειχθούν σε σημαντικά κέντρα διαπαιδαγώγησης και πολιτισμού και γι αυτό τον λόγο ξεχώρισαν και διακρίθηκαν μέσα στην ελληνική κοινωνία. Στην ομάδα αυτών των σχολείων ανήκουν και τα Λεόντεια ελληνογαλλικά σχολεία με τη λαμπρή ιστορία που τα συνοδεύει. Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την πορεία και το εκπαιδευτικό έργο των Λεοντείων ελληνογαλλικών σχολείων.