Οι καρατερίστες είναι οι χαρακτηριστικοί, εσωτερικοί ήρωες που συναντάμε στα θεατρικά έργα, στο σινεμά, στο αφηγηματικό τραγούδι αλλά και στη ζωή. Δεν είναι αυτοί που πρωταγωνιστούν σε μια ιστορία, δεν είναι η ντάμα, ο ζεν πρεμιέ και η ενζενί. Είναι εκείνοι οι ήρωες που φανερώνουν τις πιο καθαρές, βαθιές, κρυφές ή φανερές, πτυχές του ανθρώπινου θυμικού, συμβάλλοντας συνήθως ως καταλύτες σε μια μυθοπλασία αλλά και στη ζωή.

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα η λέξη χαρακτήρ σήμαινε αρχικά το χαρακτικό εργαλείο και τον τεχνίτη που χαράζει, αλλά πολύ γρήγορα έφτασε να σημαίνει το χάραγμα, το σημάδι, το αποτύπωμα. Στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη, η Μήδεια παραπονιέται που ο θεός δεν χάραξε, δεν έβαλε ένα σημάδι στους κακούς για να ξεχωρίζουν, θυμίζοντας τη βιβλική αναφορά: «ουδείς χαρακτήρ εμπέφυκεν σώματι». Όμως το χαρακτηριστικό σημάδι για κάθε ανθρώπινη συμπεριφορά είναι εκεί, ακόμα κι αν είναι αόρατο. Για την ακρίβεια, στον καθένα από εμάς ζει, σε μικρό ή πιο μεγάλο ποσοστό, το μοτίβο κάθε τύπου ανθρώπινου χαρακτήρα? είμαστε καλοί και κακοί, τσιγγούνηδες και γενναιόδωροι, γενναίοι, νάρκισσοι και αφελείς.

Αυτό ακριβώς είναι το θέμα και η πηγή των κειμένων που απαρτίζουν αυτή τη συλλογή. Τα κείμενα φανερώνουν αυτό το χαρακτηριστικό σημάδι, το στίγμα, την αιχμή, το πάθος, αν θέλετε, που κουβαλάει ο ήρωάς τους. Την τοπολογία, τα πεδινά και τα ορεινά της ψυχής, τα κρυμμένα και τα ολοφάνερα κάθε χαρακτήρα. Εξάλλου, όπως λένε, ο καθένας από εμάς έχει τρεις: Αυτόν που δείχνει, αυτόν που έχει και αυτόν τον οποίο νομίζει ότι έχει.

Συμμετέχουν αλφαβητικά: Κέλλυ Αλεφάντου, Ιωάννα Αναστασοπούλου, Χριστίνα Βαρβέρη, Δημήτρης Δεριζιώτης, Δήμητρα Κουτσούκη, Μαρία Κουτσουκανίδου, Στέργιος Κωνσταντζίκης, Ορσαλία Λαμπροπούλου, Σοφία Ντεμίρη, Αλίνα Τριανταφύλλου, Ευγενία Χανιώτη, Κωνσταντίνος Χατζηαντωνίου.