Στην Ελλάδα για πολλά χρόνια οι διαφορετικοί μαθητές αγνοήθηκαν ως να μην αποτελούσαν μέλη του μαθητικού πληθυσμού. Το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε παιδιού στην εκπαίδευση υπήρξε αντικείμενο της εκπαιδευτικής πολιτικής της χώρας μας από το 1980 και έπειτα. Οι νομοθετικές αλλαγές ήρθαν με χρονική καθυστέρηση και πολλές φορές προέκυψαν ως υποχρέωση της χώρας μας λόγω της ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πέραν όμως της χρονικής καθυστέρησης, οι νομοθετικές πράξεις μέχρι το 2013 διακρίνονταν από προχειρότητα, από ασυνέχεια και άλλες φορές από μια επαναληψιμότητα. Γενικά φαίνεται ότι δεν ακολουθούσαν τα επιστημονικά ερευνητικά δεδομένα ή, όταν το έκαναν, αυτό γινόταν με πολύ αργούς ρυθμούς. Για την εφαρμογή της ενταξιακής πολιτικής χρειάζεται να παρθούν και να υλοποιηθούν σοβαρές πολιτικές αποφάσεις, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες όλων των μαθητών με υψηλής ποιότητας εκπαίδευση.