Ορίζουμε, άραγε, τις ζωές μας; Και αν ναι, πόσο βαθιά; Βγαίνουν όλα τα κομμάτια μας στην επιφάνεια; Και αν είναι σκοτεινά; Πως τα διαχειριζόμαστε; Βγαίνουν στο φως όλα όσα γίνονται εντός των τειχών; Και όταν τα τείχη γίνονται πελώρια; Αδιαπέραστα; Πως προχωράμε;
Τελικά, ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος στα παιχνίδια της ζωής; Πόσο στρατηγικά μπορείς να παίξεις το παιχνίδι, όταν αφήνεις τα πάθη σου να σε κυριεύσουν; Ζωές εν τάφω, όπως λέει και ο Μυριβήλης. Ζωές αποσιωπημένες, απομονωμένες, στα κρυφά, γεμάτες ενοχές και φόβο.