Οι αναμνήσεις της Έμμα ήταν τόσες πολλές και συνταρακτικές που τις κρατούσε σαν φυλαχτό. Έζησε τις δραματικότερες εποχές του περασμένου αιώνα: την άνοδο του Χίτλερ μετά την περίοδο της Βαϊμάρης, τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τη συντριβή της Γερμανίας και την ολοκληρωτική καταστροφή του Βερολίνου, την κατοχή και τη διαίρεσή του στους τέσσερις τομείς, την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος στον ανατολικό τομέα του Βερολίνου και σε όλη την ανατολική Γερμανία, την πτώση «του Τείχους» και ό,τι άλλο επακολούθησε. Όλες αυτές οι περιπέτειες που έζησε η Έμμα θα μπορούσαν να ήταν ένα νοσταλγικό παρελθόν, αν ο πόλεμος δεν είχε καταστρέψει τα πάντα, τις φύλαγε όμως στη μνήμη της και ήταν ο θησαυρός της, γιατί το Βερολίνο ήταν η πατρίδα της καρδιάς της. Προσπάθησε επίσης να μην ενοχοποιήσει με κάθε τρόπο τα παιδιά της, με τις δραματικές στιγμές που πέρασε η ίδια μέσα σ αυτή τη θύελλα που συγκλόνισε τον κόσμο.