Η ποίηση του Πέτρου Λυγίζου είναι μια διαδρομή από τη νιότη στην ωριμότητα. Μια γλυκόπικρη συνειδητοποίηση του χρόνου που περνά ανάμεσα στις προσωπικές επιθυμίες και στα «πρέπει» των άλλων. Δυνατή γραφή, έντονες εικόνες, συναισθήματα που οδηγούν σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας από την έπαρση στην υποστολή.