Στο έργο αυτό ο Ασμπερυ επιχειρεί την ελεύθερη μεταφορά σε λέξεις και εικόνες όσων άμεσα ή έμμεσα διαβάζει και βλέπει στα κείμενα, στις υδατογραφίες και στα κολάζ του αυτοδίδακτου και απόκοσμου Henry Darger. Στη λυρική του απόδοση ο ποιητής, όπως σε όλα του τα ποιητικά έργα, δεν ακολουθεί κάποιο πρόγραμμα ούτε αναπτύσσει μια κεντρική ιδέα ή μια αυστηρά καθορισμένη διάθεση. Οι εικόνες του Ντάργκερ γίνονται απλώς αφορμή να έρθουν στην ποιητική επιφάνεια συσχετίσεις, συνάφειες, συνυπάρξεις, συρροές, συσκιάσεις και συμφωτίσεις όλων των αδόκητων ειδών.