Δίλημμα

Γνώρισα περίσσιο κυνισμό
σε καλλιτέχνες, συγγραφείς και ποιητές
και σ’ άλλους δήθεν καλλιεργημένους
υμνούντες τάχα ιδανικά κι αξίες
γι’ αυτό έκανα τη ματιά μου σαϊτιά
ίσα στα μάτια των ανθρώπων

Μόνιμη απορία τους
πώς επιβίωνα χωρίς Κυρίους
μάσκες, γονυκλισίες κι αυταπάτες
αφού τους ήταν δύσκολες, ανέφικτες σχεδόν
φθορά, μεγαθυμία κι αποδοχή του τέλους

Λες κι ήθελα να προκαλώ
αντιμετώπιζα με ένα βαθύ χαμόγελο
πλήρες συμπόνιας, καλοσύνης
μυριάδες καθημερινούς θανάτους
αλλά έπρεπε με κάποιο τρόπο
κι εγώ να διασωθώ

Δυστυχώς, δεν τους έπεισα
πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά
απ’ το να δίνεις τη χαρά στους άλλους
Ως φαίνεται
είναι πανάκριβο της μοιρασιάς το δώρο
κι οι τσέπες τους είχαν τρύπες πολλές