Αυτό το βιβλίο δεν είναι ένα αφιέρωμα σε κάτι μακρινό, τότε που τα πράγματα ήταν καλύτερα και πιο αθώα. ’λλωστε ποτέ τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα και αθώα. Ήταν διαφορετικά. Είναι ένα βιβλίο για έναν ράπερ από τη Θεσσαλονίκη που μιλάει για το εδώ και το τώρα, για τους καιρούς μας και τις πόλεις μας, ένα μανιφέστο της εποχής μας με όλα τα άσχημα και τα όμορφα που αυτή κουβαλάει. Μια κραυγή επικοινωνίας για όσες και όσους την έχουν ανάγκη. Μια μουσική για μια γενιά υποτίθεται χαμένη που κρυφοκοιτάζει μέσα απ τις γρίλιες μπας και δει κάπου εκεί έξω να λάμπει ένα αστέρι από τσιμέντο.