Περικοπή (ικεσία) του Γεωργίου Παπαδοπούλου προς το Δικαστήριο, κατά την απολογία του στην δίκη του Πολυτεχνείου:
Κύριοι Δικασταί,
Δεν θα σας κουράσω αναφέροντας περισσοτέρας μου σκέψεις. Υπήρξα ο Αρχηγός της Επαναστάσεως. Είμαι ενώπιόν σας ο τύραννος. Επιτρέψατέ μου να απευθυνθώ τελευτών με μίαν επίκλησιν. Επίκλησιν προς τους κυρίους εισαγγελείς και τους αξιοτίμους υπερασπιστάς της πολιτικής αγωγής. Ποιούμαι έκκλησιν, κύριοι εισαγγελείς και κύριοι υπερασπισταί της πολιτικής αγωγής. Έκκλησιν εις τα αισθήματα αγάπης σας προς τον λαόν του οποίου αποτελούμεν μέλη, έκκλησιν προς τα αισθήματα σεβασμού προς την ιστορίαν του λαού αυτού. Μην ζητήσετε να αποδοθεί κατηγορία οιασδήποτε μορφής εκ προθέσεως. Μην αμαυρώσετε την ιστορίαν την φύσιν, την αρετήν αυτού του ωραίου λαού, ο οποίος έζησε επί της υδρογείου 3.000 χρόνια.

Είμαι ενώπιόν σας, και αν εκτιμάτε ότι υπάρχει κάποια πρόθεσις δι ότι διεπράχθη, αποδώσατέ την είς εμέ. Ζητήσατε την ιδικήν μου καταδίκην είς θάνατον. Χαρακτηρίσατέ με ως τον ειδεχθέστερον των εγκληματιών. Μην σπιλώσετε, όμως την ιστορίαν αυτών των ανθρώπων, που σαν συγκατηγορούμενοί μου καλούνται σήμερον εντός της αιθούσης να δικασθούν. Έχουν μίαν ιστορίαν προσφοράς υπηρεσιών προς την πατρίδα μας είτε επί του πεδίου της τιμής είτε επί του πεδίου της μάχης. Μην τους σπιλώσετε είς το τέρμα της ζωής των. Έχετε εμέ, ζητήσατε την παράδοσιν εμού ως εξιλαστηρίου θύματος όλης αυτής της τραγικής ιστορίας. ’λλωστε διεφάνη ότι προτίθεσθε να υποστηρίξετε ότι υπήρξα παράνομος και έλαβα αυτά τα μέτρα έναντι νομίμως διεκδικούντων τας ελευθερίας των πολιτών. Ιδού το σχήμα. Εάν δεν σας φθάνουν αι προηγουμένως πραγματοποιηθείσαι ομολογίαι μου. Ζητήσατε την ιδικήν μου κεφαλήν επί πίνακι. Ζητήσατε όμως να μην αποδοθεί είς τους συγκατηγορουμένους μου πρόθεσις επί των εγκλημάτων τούτων.