Είναι σημαντικό, στα μέτρα της ζητούμενης αυτοσυνειδησίας μας, να οδηγηθούμε σε ένα συνοπτικό έργο ή μία πρόταση κατανόησης της ιδιοτυπίας του Νέου Ελληνισμού, της Νεοελληνικής ταυτότητας, μέσα από τους άξονες της Φιλοσοφίας. Να οδηγηθούμε σε ένα συνθετικό έργο Φιλοσοφικής Εισαγωγής, λιγότερο ιστορικό ή ιστοριογραφικό και περισσότερο θεματικό. Με τα νήματα που την αναδεικνύουν ως συνέχεια, όχι μόνον του Αρχαίου Ελληνισμού και της σκέψης του, αλλά και ως συνέχεια του τρόπου, του λόγου και της πρότασης του Βυζαντίου, ως έκφρασης της καθ ημάς Ανατολής. Με όσα, εντέλει, την διακρίνουν και με όσα την συνδέουν με τις πολιτισμικές καταβολές της, διασώζοντας και διαμορφώνοντας έτσι, συγχρόνως, την ιδιοπροσωπία της.