«...Στάσου στο σημείο Ύψιλον.

Και τότε θα δεις, την ίδια στιγμή,
την αρχή και το τέλος των γεγονότων.
Την αρχή και το τέλος της τροχιάς σου...
Από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο».

«Αυτά που έζησες, αυτά που ζεις και αυτά
που θα ζήσεις επιστρέφουν στο παρόν.
Και σε βρίσκουν πάλι απροετοίμαστο».

Τη φωνή του άπειρες φορές
θα στείλει ο άνθρωπος
στη στέρνα την απέραντη των άστρων,
για να βρει απάντηση
στο «πώς» και στο «γιατί»
της ύπαρξής του.
Μα η φωνή πίσω θα γυρίζει,
για να μεγαλώνει της μοναξιάς του τη δυστυχία
και τον φόβο του θανάτου...