Ποιες είναι οι συμβουλευτικές “συνταγές μαγειρικής” για ένα εξελιγμένο πνεύμα δικαιοσύνης και ανθρωπισμού που προτείνει η συγγραφέας στους “μάγειρες” της πολιτικής εξουσίας και τι συνιστά στους πολιτικοπληττόμενους πολίτες μεταξύ αστείου και σοβαρού;

Ποιο είναι το σκεπτικό της αναζήτησής της για τον δρόμο του χωρισμού των προδομένων, απατημένων και χωρισμένων γυναικών που οδηγεί στην απελευθέρωση και στην εσωτερική τους αναζήτηση;

Πώς πρέπει και γιατί ένας λογοτέχνης να στρέφει την προσοχή του στην αλήθεια και στην πίστη για μια “αναπνεύσιμη” ανθρωπότητα;

Μπορεί ένας ζωγράφος να δώσει συναισθήματα ομορφιάς και ελευθερίας βοηθώντας τον ψυχισμό των ανθρώπων να ισορροπεί αρμονικά; Ποιες είναι οι παροτρύνσεις της στους φοβικούς καλλιτέχνες;

Τι μαθήματα δίνει με τη νεραϊδένια φαντασία της στους ασυνείδητους μη οικολόγους για σεβασμό και αρμονία στη Φύση και στο Περιβάλλον;

Τι αναφέρει η συγγραφέας σε δυο ασυνήθιστες επιστολές της, η μία ερωτική και η άλλη προς μια πληγωμένη καρδιά;

Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα μέσω επιστολών της αλλόκοτης εποχής που ζούμε και που καθρεπτίζουν τα κύρια χαρακτηριστικά του πολιτισμού μας, τα οποία κάνουν την καρδιά του Έλληνα να χτυπά δυνατά πότε από λύπη και πότε από χαρά.