...Οι αντι-παροιμίες, εμφανίζονται σε ένα μεγάλο φάσμα γενικών περιστάσεων, όπως προσωπικές επιστολές, δημόσιες διαλέξεις, κηρύγματα, τραγούδια, κόμικς, διαφημίσεις, ατάκες, αστεία, προπόσεις, τίτλους βιβλίων και άρθρων, graffiti, λογοπαίγνια, στον παραδοσιακό τύπο και σε μεγάλη αρθρογραφία στο διαδίκτυο.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο αυτό, των αλλαγών στην παραδοσιακή μορφή των παροιμιών, για την εξυπηρέτηση σύγχρονων αναγκών, επισημάνθηκε από τον Δημήτριο Λουκάτο (1963, σε διαφημίσεις) και την καθηγήτρια Ζωή Γαβριηλίδη (2003, στον τύπο), χωρίς όμως να ονοματίζονται οι αλλαγές αυτές.

Ο νέος λαογράφος Γιώργος Κούζας παρατήρησε το φαινόμενο αυτό των αντι-παροιμιών και σε τρεις λαϊκές αγορές της Αθήνας και ετοίμασε σχετικό άρθρο, που δημοσιεύθηκε στον 36. τόμο του Proverbium (Αύγουστος 2019).

Πρόκειται κυρίως για διαφημιστικά προφορικά μηνύματα των μικροπωλητών, όπως «Όποιος βιάζεται σκοντάφτει, αλλά με παπούτσια από εδώ, σίγουρα δεν θα σκοντάφτει», «Ενός ψαριού μύρια έπονται», «Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και οι πελάτες μας τρώνε μόνο φρέσκα» κ.ά... (απόσπασμα από το βιβλίο)