Το βάζο των αρωμάτων διηγείται τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής σύμφωνα με αυτήν που ονόμασαν οι απόκρυφοι "δέκατη τρίτη απόστολο": τη Μαρία Μαγδαληνή. Μέσα σε αυτό το κείμενο το οποίο προορίζεται τόσο για το θέατρο όσο και για την όπερα, δεν πρόκειται μόνο για αυτήν την ιδιαίτερη νύχτα, αλλά για όλες τις νύχτες που απουσιάζει η πίστη και όπου η εμφάνιση του θανάτου ανακτά τα δικαιώματά της. Πώς μπορεί η τέχνη να είναι η απάντηση σ αυτή τη νύχτα της ψυχής; Το βάζο των αρωμάτων είναι αυτή η απραγματοποίητη δέηση, μόνη επείγουσα και τελευταία κίνηση στο βασίλειο του αδύνατου. Νυχτερινός Φάουστ είναι οι τελευταίες ώρες ενός Φάουστ που αγάπησε πολύ. Δεν του μένει πια τίποτα εκτός από το δωμάτιό του, ένα ανέκδοτο χειρόγραφο ένα παιχνίδι με σκούρους καθρέφτες κι ένας παλιός εραστής, που γίνεται διώκτης. Αυτός ο τελευταίος τού φέρνει μια έσχατη παρηγοριά στο πρόσωπο του ’ριελ, νεαρού εκδιδόμενου ρουμάνου.