Ο καμβάς πάνω στον οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία της ζωής του είναι η πολιτική ιστορίας της Ελλάδας: Η Συνταγματική περίοδος της βασιλείας του Όθωνα (1844-62), η Μεσοβασιλεία (1862-63), ο ερχομός και η εγκατάσταση του Γεωργίου Α? στον Ελληνικό Θρόνο. Γύρω από αυτόν τον άξονα εκτυλίσσονται όλες οι προσωπικές και οικογενειακές αναμνήσεις του, με φόντο πάντοτε την Αθήνα και τη νεότερη ιστορία της. Ο Καμπούρογλου στέκεται ιδίως στη γνωριμία του με εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής του (Δημήτριο Μιχ. Καλλιφρονά, Στέφανο Δραγούμη, Κωνσταντίνο Λεβίδη, Αιμίλιο Βεάκη, Γρηγόριο Ξενόπουλο, Στέφανο Κουμανούδη και άλλους), την πρώτη ενασχόλησή του με τη δημοσιογραφία, τη μουσική και το θέατρο, τις διακοπές του στην Αίγινα κ.ά. Ιδιαίτερη θέση στα Απομνημονεύματα του έχουν επίσης η Ένωση της Επτανήσου (1864) και η Κρητική Επανάσταση του 1866.

Ο πρώτος τόμος των Απομνημονευμάτων του κυκλοφόρησε το 1934 από τις εκδόσεις Δημητράκου, ενώ ο δεύτερος, έργο χειρόγραφο που ο Καμπούρογλου άφησε ανολοκλήρωτο πριν τον θάνατό του τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Νότη Καραβία το 1985. Η αφήγηση του Καμπούρογλου είναι πάντοτε γλαφυρή και δοσμένη με έναν σπαρταριστό τρόπο, με χάρη και κομψότητα. Για να τον τιμήσουν, οι συντοπίτες έστησαν εν ζωή (πράγμα σπάνιο) την προτομή του στην πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας, επί της κεντρικής οδού Κυδαθηναίων στην Πλάκα.