Για να θεμελιωθεί το μέλλον, χρειάζεται να χτίσουμε δοκάρια στο παρόν.
Να συμφιλιωθούμε με όλους και όλα, για να σταματήσει η γρήγορη καταστροφή του πλανήτη μας.
Τα όρια του εγωισμού μας μέσα στις ανταμοιβές και τις απαιτήσεις, μέσα στην υπερβολή και την τάχα ανεξάρτητη πορεία, που η εγκυρότητά της ξεκινά από εμάς και καταλήγει σ’ εμάς, με τον εκφυλισμό μας με την αδυναμία αναγνώρισης της ειλικρίνειας της φύσης που φωνάζει συνεχώς με τις καταστροφές «ηρεμήστε άνθρωποι».
Υπάρχει δυσκολία στην ικανότητά μας, να αυτοαναλυθούμε.
Τι κάνουμε, γιατί τρέχουμε τόσο γοργά μέσα στο παράπονο και τη μίζερη αγάπη;
Μέσα στην ψυχολογική καταφρόνησή μας ας χειριστούμε την τέχνη της γνώσης για την κατανόηση της υπέρτατης αξίας της εσωτερικής ειρήνης και να τη διδάξουμε στα παιδιά μας για να αλλάξει η ροή των λανθασμένων αντιλήψεων που τους κατευθύναμε και να οδηγηθούμε σ’ ένα κόσμο πιο ανθρώπινο.