Αληθινές ιστορίες γραμμένες με τον αγιασμό του μύθου και το ξόδεμα της ψυχής μου.

... Ήταν κι αυτός εδώ τότε και σαν φοιτητής ήταν μέσα και ποιος ξέρει πόσο μέσα σε εκείνη την κόλαση των αγγέλων...

... Το υπέροχο φως του φεγγαριού, φωτοστέφανο σε αυτό το υπέροχο νίκημα του ανθρώπου. Παππού Γκρέκο, δώσε τα χρώματα και τις μπογιές σου και ζωγράφισε αυτόν τον υπέροχο δοξαστικό πίνακα.
Η ημέρα μουδιασμένη σηκώνει ανάστημα. Ένας αετός φτερουγάει χαμηλά, σαν να θέλει να μάθει την νίκη του ανθρώπου. Ο Αασίμ με τη τελευταία του ανάσα ακουμπά την όχθη και περνά με διθύραμβους στην αιωνιότητα. Ακούγονται κλάματα...
Το μωρό ζει!...

... Στο πρώτο μεγάλο πλατάνι που συνάντησε, έπεσε και ρήμαξε στην αγκαλιά του σαν το μωρό παιδί που αγκαλιάζει την μάνα του, γιατί ο κόσμος και ο καιρός δεν του έκαναν το χατίρι...